napıcam şimdi

elimde koca bir napıcam şimdiyle kaldım

sanki herkes elinde karnesiyle ailesine koşarken 

ben sınıfta kaldım

tekrar ettim, napıcam şimdi

okmeydanı’ndan şişli’ye kadar yürüdüm

yol gözümde büyüdü 

ben büyüyeli çok olmuş

napıcam şimdi

burger king’in önüne geldim 

top havuzu duruyor mudur acaba şimdi

biraz girsem

ölümü az kenara koyup bekler misin sahi

giremem

ölümünü görecek kadar büyüdüm

beklemezsin

ölecek kadar yürüdün

Şişli camiinin avlusuna oturdum 

ne beyaz taşlı banklar kalmış

ne bize kuş yemi satan ablalar

bu ıslak bankta gece vakti napıcam şimdi

kuşlarla ilgili bir şeyler anlatırdın

hepsini unutacak kadar büyüdüm

kuşlara yem atmaya yetecek kadar paramız vardı

artık her şey pahalı diyecek kadar büyüdüm 

feriköy’de tek göz bir odada 

küçük bir meyve suyundan başka bir şeyim yokken

öğrendim tespihini çekmeyi

oyuncağım yoktu, dedim napıcam şimdi

yanlışlıkla kopardım 

dağıldı taneleri

cebindeki beş lira bir meyve suyu bi tombul şişe etti

dağıldı daha nelerim

o günden sonra hiçbir tespihi koparmadım 

tespih çekecek kadar büyüdüm

bütün bağlarımı kopardım 

bütün bağlarımı koparacak kadar büyüdüm

sen orda yatıyorsun ama

ben burda kalkamıyorum

her nefes aldığımda kaburgama batan bu ağrıyla

napıcam şimdi.